คำราชาศัพท์ หมายถึง ถ้อยคำสุภาพ ไพเราะ ที่นำมาใช้ให้เหมาะสมกับฐานะของบุคคลในสังคมไทย ซึ่งแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่
- พระมหากษัตริย์
- พระบรมวงศานุวงศ์ (ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป)
- พระภิกษุสงฆ์
- ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่
- สุภาพชนทั่วไป
1. ลำดับชั้นและหลักการใช้คำนำหน้า (พระบรม, พระราช, พระ)
การใช้คำนำหน้าคำนามเพื่อทำให้เป็นคำราชาศัพท์ ต้องใช้ให้ตรงกับลำดับชั้นของเจ้านาย ดังนี้:
ลำดับชั้นเจ้านาย:
- ระดับ 1: พระมหากษัตริย์ (K)
- ระดับ 2: สมเด็จพระบรมราชินีนาถ (Q) / พระบรมราชชนนีพันปีหลวง / สมเด็จพระเทพฯ
- ระดับ 3: สมเด็จเจ้าฟ้า / สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอฯ
- ระดับ 4: พระองค์เจ้า (เช่น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลีฯ) / สมเด็จพระสังฆราช
- ระดับ 5: หม่อมเจ้า
การใช้คำนำหน้า:
- พระบรม / พระบรมราช: ใช้เฉพาะ ระดับ 1 (พระมหากษัตริย์) เท่านั้น
- ตัวอย่าง: พระบรมราโชวาท, พระบรมราชโองการ, พระบรมฉายาลักษณ์
- พระราช: ใช้กับ ระดับ 1 และ ระดับ 2
- ตัวอย่าง: พระราชนิพนธ์, พระราชดำริ, พระราชประวัติ
- พระ: ใช้กับ ระดับ 3, 4 และ 5 (รวมถึงใช้ทั่วไปนำหน้าอวัยวะ/ของใช้)
- ตัวอย่าง: พระดำริ, พระประวัติ, พระนิพนธ์
2. กฎการใช้คำว่า "ทรง" (ออกสอบบ่อยที่สุด! 🌟)
คำว่า "ทรง" ใช้เพื่อทำให้คำนามหรือคำกริยาสามัญ กลายเป็นคำกริยาราชาศัพท์ มีกฎดังนี้:
- ทรง + นามทั่วไป = กริยาราชาศัพท์
- ทรงเปียโน (เล่นเปียโน), ทรงม้า (ขี่ม้า), ทรงเทนนิส, ทรงเรือใบ
- ทรง + นามราชาศัพท์ = กริยาราชาศัพท์
- ทรงพระอักษร (เขียน/อ่าน), ทรงพระราชนิพนธ์ (แต่งหนังสือ)
- ทรง + กริยาทั่วไป = กริยาราชาศัพท์
- ทรงวิ่ง, ทรงฟัง, ทรงล้ม, ทรงปล่อย, ทรงตัด
- 🚫 กฎข้อห้าม (จำให้แม่น!): ห้ามใช้ "ทรง" นำหน้าคำที่เป็น "กริยาราชาศัพท์อยู่แล้ว"
- ห้ามใช้: ทรงบรรทม, ทรงประสูติ, ทรงเสวย, ทรงโปรด, ทรงกริ้ว, ทรงตรัส, ทรงประทับ
- ข้อยกเว้น 1: คำว่า "เสด็จ" สามารถนำหน้ากริยาราชาศัพท์ได้ เช่น เสด็จพระราชดำเนิน
- ข้อยกเว้น 2: หากต้องการใช้ "ทรง" นำหน้ากริยาราชาศัพท์ ต้องเติม "พระ" คั่นกลาง เช่น ทรงพระเสวย, ทรงพระประชวร, ทรงพระสุบิน
3. การใช้คำศัพท์เฉพาะที่มักสับสน
- การถวายของ:
- ของเล็ก (ยกได้): ใช้คำว่า ทูลเกล้าฯ ถวาย
- ของใหญ่ / จำนวนมาก (ยกไม่ได้): ใช้คำว่า น้อมเกล้าฯ ถวาย
- กำหนดการ:
- กำหนดการ: ใช้กับงานทั่วไป
- หมายกำหนดการ: ใช้กับ งานราชพิธี เท่านั้น
- แขกผู้มาเยือน:
- อาคันตุกะ: แขกของประธานาธิบดี หรือรัฐบาล
- พระราชอาคันตุกะ: แขกของพระมหากษัตริย์
- รูปภาพ:
- พระบรมฉายาลักษณ์: รูปถ่าย
- พระบรมสาทิสลักษณ์: รูปวาด
- พระบรมรูป: รูปปั้น
- การลงชื่อ:
- พระปรมาภิไธย: ลายเซ็นของพระมหากษัตริย์ (K)
- พระนามาภิไธย: ลายเซ็นของพระราชินี (Q)
- ❌ คำที่มักใช้ผิด (ต้องระวัง):
- ถวายการต้อนรับ (ผิด) ➡️ รับเสด็จ, เฝ้ารับเสด็จ (ถูก)
- ถวายความจงรักภักดี (ผิด) ➡️ แสดงความจงรักภักดี, มีความจงรักภักดี (ถูก)
- แสดงต่อหน้าพระที่นั่ง (ผิด) ➡️ แสดงเฉพาะพระพักตร์, แสดงต่อหน้าที่นั่ง (ถูก)
4. การใช้คำกราบทูล (ประโยคสำเร็จรูป)
เมื่อต้องกราบทูลพระมหากษัตริย์หรือเจ้านายชั้นสูง มีหลักการใช้ดังนี้:
- กราบทูลถึงความสะดวกสบาย/รอดพ้นอันตราย: "เดชะพระบารมีปกเกล้าปกกระหม่อม"
- กราบทูลถึงสิ่งที่ไม่น่าชื่นชม/น่าเกลียด/น่ากลัว: "ไม่ควรจะบังคมทูลพระกรุณาหามิได้"
- กราบทูลถึงความผิดพลาด/กระทำไม่เหมาะสม: "พระราชอาญาไม่พ้นเกล้าพ้นกระหม่อม"
- การขอร้องต่างๆ: "ขอพระบารมีปกเกล้าปกกระหม่อม"
- กราบทูลเพื่อรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ: "เป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้าล้นกระหม่อม"
- กราบทูลเป็นกลางๆ (แล้วแต่จะโปรด): "การจะควรประการใดแล้วแต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม"
- กราบทูลเพื่อขออนุญาต: "ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต"
- กราบทูลถึงสิ่งที่ทราบแล้ว/เข้าใจแล้ว: "ทราบเกล้าทราบกระหม่อม"
- กราบทูลถึงการทำสิ่งใดถวาย: "สนองพระมหากรุณาธิคุณ"
- กราบทูลเพื่อขอโอกาสทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง: "ขอพระราชทานพระบรมราชวโรกาส"
5. หมวดคำราชาศัพท์ที่ต้องจำ
5.1 หมวดร่างกาย (อวัยวะ)
| คำสามัญ | คำราชาศัพท์ | คำสามัญ | คำราชาศัพท์ |
|---|---|---|---|
| หัว | พระเจ้า / พระเศียร | ฟัน | พระทนต์ |
| ดวงตา | พระเนตร | ลิ้นไก่ | มูลพระชิวหา |
| หน้าผาก | พระนลาฏ | ลิ้น | พระชิวหา |
| ผม | พระเกศา | เหงือก | พระทนต์มังสะ |
| จุก, มวยผม | พระเมาลี, พระโมลี | หนวด | พระมัสสุ |
| ผมเปีย | พระเวณี | เครา | พระทาฐิกะ |
| หน้า | พระพักตร์ | เพดานปาก | พระตาลุ |
| ผิวหน้า | พระราศี | เขี้ยว | พระทาฐะ |
| คิ้ว | พระขนง | ขากรรไกร | ต้นพระหนุ |
| ขนระหว่างคิ้ว | พระอุณาโลม | หู | พระกรรณ |
| จมูก | พระนาสิก | คอ | พระศอ |
| ปาก | พระโอษฐ์ | ลูกกระเดือก | พระกะณฐมณี |
| คาง | พระหนุ | รักแร้ | พระกัจฉะ |
| บ่า | พระอังสะ | เล็บ | พระนขา |
| ไหปลาร้า | พระรากขวัญ | อก | พระอุระ |
| ข้อมือ | ข้อพระหัตถ์ | หัวใจ | พระหฤทัย |
| นิ้วหัวแม่มือ | พระอังคุฐ | เต้านม | พระถัน, พระเต้า |
| นิ้วชี้ | พระดัชนี | ท้อง, สะดือ | พระนาภี |
| นิ้วกลาง | พระมัชฌิมา | สายรก | พระสกุล |
| นิ้วนาง | พระอนามิกา | สะเอว | พระกฤษฎี |
| นิ้วก้อย | พระกนิษฐา | ซี่โครง | พระผาสุกะ |
| หลัง | พระปฤษฎางค์ | สะโพก | พระโสณี |
| เข่า | พระชานุ | ก้น | พระที่นั่ง |
| ตัก | พระเพลา | อวัยวะเพศชาย | พระคุยหฐาน |
| หน้าแข้ง | พระชงฆ์ | อวัยวะเพศหญิง | พระโยนี |
| น่อง | หลังพระชงฆ์ | เท้า | พระบาท |
| ขน | พระโลมา | ส้นเท้า | พระปราษณี |
| ผิวหนัง | พระฉวี | เนื้อ | พระมังสา |
| แก้ม | พระปราง | แว่นตา | ฉลองพระเนตร |
5.2 หมวดเครือญาติ
| คำสามัญ | คำราชาศัพท์ | คำสามัญ | คำราชาศัพท์ |
|---|---|---|---|
| ปู่, ตา | พระอัยกา | น้องสาว | พระขนิษฐา |
| ย่า, ยาย | พระอัยยิกา | ป้า (พี่สาวพ่อ), อา | พระปิตุจฉา |
| ลุง (พี่ชายพ่อ), อา | พระปิตุลา | ป้า (พี่สาวแม่), น้า | พระมาตุจฉา |
| ลุง (พี่ชายแม่), น้า | พระมาตุลา | ลูกชาย | พระโอรส |
| พ่อ | พระบรมชนกนาถ, พระราชบิดา | ลูกสะใภ้ | พระสุณิสา |
| แม่ | พระบรมราชชนนี, พระราชมารดา | ลูกเขย | พระชามาดา |
| พี่ชาย | พระเชษฐา | ลูกสาว | พระราชธิดา |
| พี่สาว | พระเชษฐภคินี | หลาน | พระเจ้าหลานเธอ |
| น้องชาย | พระอนุชา | เหลน | พระปนัดดา |
| ภรรยา | พระบรมราชินี |
5.3 หมวดเครื่องใช้
| คำสามัญ | คำราชาศัพท์ | คำสามัญ | คำราชาศัพท์ |
|---|---|---|---|
| กระโถนใบเล็ก | พระสุพรรณศรี | บุหรี่ | พระโอสถมวน |
| กระโถนใบใหญ่ | พระสุพรรณราช | ยารักษาโรค | พระโอสถ |
| โต๊ะรับประทานอาหาร | โต๊ะเสวย | ยาถ่าย | พระโอสถประจุ |
| ช้อน | ฉลองพระหัตถ์ช้อน | เหล้า | น้ำจัณฑ์ |
| ส้อม | ฉลองพระหัตถ์ส้อม | แว่นตา | ฉลองพระเนตร |
| ผ้าเช็ดมือ | ผ้าเช็ดพระหัตถ์ | พัด | พระพัชนี |
| โต๊ะเขียนหนังสือ | โต๊ะทรงพระอักษร | ไม้เกาหลัง | ฉลองได |
| ที่นอน | พระราชบรรจถรณ์ | ปืน | พระแสงปืน |
| ฟูก | พระยี่ภู่ | ดาบ | พระแสงดาบ |
| เก้าอี้นั่ง | เก้าอี้ประทับ | มีดโกน | พระแสงกรรบิด |
| หมอนหนุน | พระเขนย | เครื่องหอม | เครื่องพระสุคนธ์ |
| หมอนอิง | พระขนอน | พานหมาก | พานพระศรี |
| ม่าน, มุ้ง | พระวิสูตร | กระเป๋าถือ | กระเป๋าทรงถือ |
| เปล | พระอู่ | กรรไกร | พระแสงปนาค |
| กระจก | พระฉาย | ไม้เท้า | ธารพระกร |
| หวี | พระสาง | ร่ม | พระกลด |
5.4 หมวดคำกริยา
| คำสามัญ | คำราชาศัพท์ | คำสามัญ | คำราชาศัพท์ |
|---|---|---|---|
| เกิด | ทรงพระราชสมภพ | ปราศรัย | ทรงปราศรัย |
| ตาย | สวรรคต | คำถาม | พระราชปุจฉา |
| เป็นลม | ทรงพระประชวรพระวาโย | ถาม | ตรัสถาม |
| คำสั่ง | พระบรมราชโองการ | คำวินิจฉัย | พระบรมราชวินิจฉัย |
| คำพูด | พระราชดำรัส | ความคิด | พระราชดำริ |
| คำสอน | พระบรมราโชวาท | ให้การช่วยเหลือ | พระบรมราชูปถัมภ์ |
| คำทักทาย | พระราชปฏิสันถาร | ความต้องการ | พระราชประสงค์ |
| แต่งหนังสือ | ทรงพระราชนิพนธ์ | สระผม | สระพระเจ้า |
| ลงชื่อ | ลงพระปรมาภิไธย | แต่งตัว | ทรงเครื่อง |
| ให้ | พระราชทาน | เล่นกีฬา | ทรงกีฬา |
| ไปเที่ยว | เสด็จประพาส | นั่ง | ประทับ |
| ทำบุญ | ทรงบำเพ็ญพระราชกุศล | ยืน | ทรงยืน |
| รับศีล | ทรงศีล | เข้านอน | เสด็จเข้าที่พระบรรทม |
| ฟังเทศน์ | ทรงธรรม | อาบน้ำ | สรงน้ำ |
| ดู | ทอดพระเนตร | ล้างหน้า | สรงพระพักตร์ |
| ฝัน | ทรงพระสุบิน | แปรงฟัน | ชำระพระทนต์ |
| สบายใจ | ทรงสำราญพระราชหฤทัย | รับประทาน | เสวย |
| ป่วย | ทรงพระประชวร | ชอบ | โปรด |
| อาเจียน | ทรงอาเจียน | ยิ้ม | แย้มพระสรวล |
| ไอ | ทรงพระกรรสะ | ร้องไห้ | ทรงพระกันแสง |
| กระแอม | ทรงพระขิปสัทโท | โกรธ | กริ้ว |
| จาม | ทรงพระปินาสะ | เรียน | ทรงศึกษา |
| เรอ | ทรงเรอ | ชิมอาหาร | เทียบเครื่อง |
| ใจหาย | พระทัยหาย | โกนจุก | โสกันต์ |
| ตกใจ | ตกพระทัย | บังสุกุล | สดับปกรณ์ |
| โกนผม | ปลงเส้นพระเจ้า | ตัดผม | ทรงพระเครื่องใหญ่ |
6. หมวดคำสุภาพ (สำหรับสุภาพชน)
| คำสามัญ | คำสุภาพ | คำสามัญ | คำสุภาพ |
|---|---|---|---|
| ควาย | กระบือ | ปลาช่อน | ปลาหาง |
| วัว | โค | ปลาไหล | ปลายาว |
| เต่า | จิตรจุล | ปลาสลิด | ปลาใบไม้ |
| อีเก้ง | นางเก้ง | ปลาร้า | ปลามัจฉะ |
| อีเห็น | นางเห็น | ปลาริ้นหมา | ปลาริ้นสุนัข |
| หมู | สุกร | ลูกไม้ | ผลไม้ |
| ไส้เดือน | รากดิน | แตงโม | ผลอุลิด |
| หนู | มุสิกะ | ฟักทอง | ฟักเหลือง |
| หมา | สุนัข | กะปิ | เยื่อเคย |
| หอยอีรม | หอยนางรม | ขี้กลาก | โรคกลาก |
| กล้วยไข่ | กล้วยเปลือกบาง | ขี้เกลื้อน | โรคเกลื้อน |
| ขนมขี้หนู | ขนมทราย | เห็ดโคน | เห็ดปลวก |
| ผักกระเฉด | ผักรู้นอน | ขนมใส่ไส้ | ขนมสอดไส้ |
| ผักตบชวา | ผักสามหาว | ดอกสลิด | ดอกขจร |
| ดอกขี้เหล็ก | ดอกเหล็ก | ดอกซ่อนชู้ | ดอกซ่อนกลิ่น |
| ออกลูก (คน) | คลอดบุตร | ดอกนมแมว | ดอกถันวิฬาร์ |
| ต้นทองหลาง | ต้นปาริชาติ | ผักบุ้ง | ผักทอดยอด |
| ต้นพุงดอ | ต้นหนามรอบข้อ | ใส่เสื้อ | สวมเสื้อ |
| ต้นตำแย | ต้นอเนกคุณ | ใส่กางเกง | สวมกางเกง |
| ถั่วงอก | ถั่วเพาะ | ใส่กุญแจ | ลั่นกุญแจ |
| หมามุ่ย | เถามุ่ย | หัวปลี | ปลีกล้วย |
7. วิธีเลือกคำราชาศัพท์ให้ถูกในข้อสอบ
ข้อสอบราชาศัพท์มักไม่ได้ถามแค่จำคำ แต่ถามว่า “ใช้ถูกระดับบุคคลหรือไม่” ให้ดู 3 อย่างพร้อมกัน
| สิ่งที่ต้องดู | คำถามที่ใช้เช็ก | ตัวอย่าง |
|---|---|---|
| ระดับบุคคล | ใช้กับพระมหากษัตริย์ เจ้านาย พระสงฆ์ หรือสุภาพชน | เสวย ใช้กับพระมหากษัตริย์, ฉัน ใช้กับพระสงฆ์ |
| คำเดิมเป็นราชาศัพท์แล้วหรือยัง | ถ้าเป็นราชาศัพท์อยู่แล้ว ไม่ต้องเติม ทรง ซ้ำ | บรรทม ไม่ใช้ ทรงบรรทม |
| เป็นนามหรือกริยา | ถ้าเป็นคำนามเกี่ยวกับร่างกายมักใช้ พระ + คำ | พระเนตร, พระหัตถ์ |
หลักใช้คำว่า "ทรง"
| ใช้ทรงได้ | ไม่ควรใช้ทรง |
|---|---|
| ทรงดนตรี | ทรงบรรทม |
| ทรงกีฬา | ทรงเสวย |
| ทรงศึกษา | ทรงเสด็จ |
| ทรงพระอักษร | ทรงพระราชทาน |
จำง่าย: ถ้าคำนั้นเป็นกริยาราชาศัพท์สมบูรณ์อยู่แล้ว เช่น บรรทม เสวย เสด็จ พระราชทาน ไม่ต้องเติม "ทรง" ซ้ำ
8. แบบฝึกหัดประจำบท: ราชาศัพท์และคำสุภาพ
-
ข้อใดใช้ราชาศัพท์ถูกต้อง
ก. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเสวยพระกระยาหาร
ข. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสวยพระกระยาหาร
ค. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงบรรทม
ง. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเสด็จ
เฉลย: ข. เพราะ "เสวย" เป็นกริยาราชาศัพท์อยู่แล้ว ไม่ต้องเติมทรง -
คำว่า ตา ในราชาศัพท์ใช้ว่าอะไร
เฉลย: พระเนตร -
คำว่า มือ ในราชาศัพท์ใช้ว่าอะไร
เฉลย: พระหัตถ์ -
คำว่า กิน ถ้าใช้กับพระสงฆ์ควรใช้คำใด
เฉลย: ฉัน -
ข้อใดเป็นคำสุภาพของ "หมา"
ก. สุกร
ข. สุนัข
ค. กระบือ
ง. มุสิกะ
เฉลย: ข. สุนัข -
"พระราชทาน" หมายถึงอะไร
เฉลย: ให้ -
ข้อใดใช้ "ทรง" ถูกต้อง
ก. ทรงศึกษา
ข. ทรงเสด็จ
ค. ทรงบรรทม
ง. ทรงเสวย
เฉลย: ก. ทรงศึกษา เพราะศึกษาเป็นคำสามัญที่ใช้ทรงประกอบได้ -
คำว่า "แว่นตา" ในราชาศัพท์คืออะไร
เฉลย: ฉลองพระเนตร
ก่อนตอบข้อสอบราชาศัพท์ ให้เช็กก่อนเสมอว่าโจทย์ถามระดับใคร เพราะคำที่ถูกสำหรับพระมหากษัตริย์ อาจไม่ใช่คำที่ถูกสำหรับพระสงฆ์หรือสุภาพชน